Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου 2012

Τι γίνεται – που μας πάνε – τι θέλουμε

Του Νίκου Κοτζιά

Πριν δύο χρόνια εκτίμησα ότι οι Γερμανοί της Μέρκελ –και όχι ασφαλώς όλοι οι Γερμανοί- σχεδίαζαν σειρά προστατευτικών για τους ίδιους μέτρα σε βάρος των δικών μας συμφερόντων. Μέτρα τα οποία εφαρμόστηκαν με τη συμβολή των ελληνικών κυβερνήσεων. Πιο συγκεκριμένα:

Α) τακτοποίησαν τα του «οίκου τους», ώστε τυχόν χρεοκοπία της Ελλάδας να μην έχει ισχυρές επιπτώσεις στην γερμανική οικονομία και τράπεζές. Ταυτόχρονα, μέσω αυτής της προστασίας ενίσχυσε η Γερμανία την διαπραγματευτική της θέση έναντι της Ελλάδας.

Β) «Εδεσαν» τα δάνεια που είχαν δώσει στην Ελλάδα. Για το σκοπό αυτό μετακίνησαν ομόλογα που ήταν στην κατοχή ιδιωτικών τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων στην Κεντρική τους τράπεζα καθώς και στην ΕΚΤ. Με άλλα λόγια, μετέτρεψαν ιδιωτικά δάνεια σε κρατικά (αν και προσωπικά πιστεύω ότι οι κεντρικές τράπεζες δεν είναι δημόσιος φορέας όπως πολλοί νομίζουν, αλλά ιδιωτικοί θεσμοί και πρέπει να υπόκεινται στα κουρέματα).

Γ) Εθεσαν το ελληνικό χρέος υπό το αγγλικό δίκαιο. Με αυτό τον τρόπο αφαιρέθηκε η δυνατότητα κουρέματος από το ελληνικό κοινοβούλιο και, κατά συνέπεια, επέβαλαν δραστική μείωση της κυριαρχίας του. Τέλος, ακόμα και να χρεοκοπήσει η Ελλάδα δεν θα δύναται, πλέον, να μετατρέψει αυτά τα δάνεια στο δικό της νόμισμα.

Δ) Εξασφάλισαν τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας. Πηγές που θα υπαχθούν ως εμπράγματες εγγυήσεις, ώστε ακόμα και αν η χώρα χρεοκοπήσει, οι Γερμανοί και άλλοι, να έχουν «λαμβάνειν».

Ε) Διασφάλισαν ασυλία για όσους εκπρόσωπους ή συνεργάτες τους παραβίαζαν προς όφελος των συμφερόντων της τρόικας τον ελληνικό νόμο.

Στ) Εστησαν μηχανισμούς ελέγχου και επιτήρησης του ελληνικού δημοσίου, των τραπεζών καθώς και της ίδιας της χρήσης του προϋπολογισμού.

Ζ) Προωθούν αλλαγές στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική, επιβάλλοντας μια Ευρώπη των ποινών, της τιμωρίας και της κυριαρχίας του Γερμανικού μοντέλου οικονομικής διακυβέρνησης. Τέλος,
Η) Να αποτρέψουν εκλογές όσο «τρέχουν» οι διαδικασίες για τις προηγούμενες δεσμεύσεις. Σε αυτούς τους οκτώ στόχους προστέθηκε η δημιουργία ενός ταμείου στο οποίο θα πηγαίνουν αρχικά τα δάνεια, ώστε να χρησιμοποιούνται μόνο για αποπληρωμή προηγούμενων δανείων (μέχρι σήμερα αυτό αφορούσε το 86,7% του ποσού των δανείων, το υπόλοιπο πήγαινε κύρια στους τραπεζίτες). Το χειρότερο και δυσμενέστερο είναι ότι αυτό το ταμείο θα είναι ειδικής χρήσης.
Οι Γερμανοί αποσκοπούν να επιβάλουν διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες ακόμα και αν το ελληνικό κράτος δεν λαμβάνει πλέον δάνεια, θα υποχρεούται τα όποια έσοδά του να τα χρησιμοποιεί πρωταρχικά, αν όχι και αποκλειστικά, για την εξυπηρέτηση του διεθνούς δανείου. Με άλλα λόγια, δηλαδή, να παραβιάσει το ελληνικό κράτος όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και του συντάγματος σύμφωνα με τους οποίους το πρώτιστο καθήκον ενός κράτους είναι να εξυπηρετεί τις ανάγκες των δικών του πολιτών, και όχι τρίτων, όπως είναι οι δανειστές.
Θα μπορούσα να παραθέσω και άλλες επιλογές της Γερμανίας και τον χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της κεντρικής Ευρώπης οι οποίες επιβλήθηκαν μέσω της ελληνικής κυβέρνησης και της πρόσφατης ψηφοφορίας στη Βουλή για το Μνημόνιο 2 και το PSI. O χώρος δεν μου το επιτρέπει. Το συμπέρασμα, όμως, παραμένει το ίδιο: Οι «εταίροι» μας, και πριν από όλα η Γερμανία, έχουν λάβει όλα τα δυνατά μέτρα προκειμένου να μην έχει αρνητικές επιπτώσεις πάνω τους ένα οποιοδήποτε πιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα. Δηλαδή, εξαρχής προέβλεπαν την χρεοκοπία της Ελλάδας και εκείνο που έκαναν ήταν να βγάλουν και από τη μύγα ξίγκι και κάθε άλλο παρά θυσιάζονται για την Ελλάδα όπως παριστάνουν ότι πιστεύουν ορισμένοι έλληνες πολιτικοί.

http://epirusgate.blogspot.com/2012/02/blog-post_762.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...